To IPv6 or not

Uit cursussen steven KOV
Versie door Steven (overleg | bijdragen) op 19 jan 2026 om 23:50
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

IPv6 is eerst voorgesteld in 1995, in 1998 is de eerste draft door IETF goedgekeurd. Dus het protocol is helemaal niet nieuw. Toen ik studeerde werd al gezegd dat het niet lang zou duren vooraleer alles IPv6 gaat worden. Maar in realiteit gebeurde er niet veel. We kregen NAT en DNAT, de IP's waren nog niet opgebruikt en IPv6 kreeg geen voet aan grond in de LAN netwerken. We zijn nu al een kleine 20 jaar verder en ik vroeg mij af of er al iets was veranderd in IPv6 land. Moeten we ons zorgen maken dat de trein vertrekt zonder dat we erop zitten. Daarom dat ik mij dit jaar ben beginnen te verdiepen in IPv6 met vooral de vraag of we onze netwerken moeten aanpassen.

zonder te veel te spoilen, kan ik al wel verklappen dat de IPv4 adressen nu echt wel degelijk opgebruikt zijn. De laatste blokken zijn in 2019 uitgedeeld. Je kan nu alleen nog IP's herverdelen of overkopen. Dit is een grijze markt die niet schaalbaar of duurzaam is.

Eigenlijk wordt IPv6 veel meer gebruikt dan wij denken maar is het momenteel onzichtbaar aan het doordringen. in 2025 was ongeveer 43% procent van al het internetverkeer IPv6 (ref: https://dnsmadeeasy.com/resources/the-state-of-ipv6-adoption-in-2025-progress-pitfalls-and-pathways-forward). Regionaal loopt het gebruik feller uit elkaar in hetzelfde artikel kunnen we lezen dat Frankrijk, Duitsland en Indië al een adoptieverhouding hebben van respectievelijk 80%, 75% en 74%.

Zonder dat je het weet zijn de mobiele netwerken al lang IPv6 first en zorgen de ISP's ervoor dat de SOHO netwerken dual stack netwerken zijn (IPv4 en IPv6 tegelijk). Onze moderne browsers gaan met het

Waarom IP

Lang verhaal kort. Als we computers met elkaar willen laten communiceren (webbrowsen, emailen, berichten, meta-data, IoT, ...) moeten die computers een manier hebben om elkaar te identificeren. Bekijk die in de ruime zin van het woord. Namelijk niet alleen rechtstreeks op het direct verbonden netwerk, maar ook in andere netwerken (over de hele wereld). IP zit in de OSI-ISO stack op laag 3, dit is de netwerklaag en deze laag zorgt ervoor dat het pakketje overal te wereld op zijn plaats terecht komt.

Waarom IPv6?

IPv4-adressen zijn op: er zijn maar ~4,3 miljard IPv4-adressen, en die zijn bijna allemaal in gebruik. IPv6 heeft véél meer adressen: 2^128 adressen → dat is praktisch onuitputtelijk. Betere efficiëntie en nieuwe functies zoals autoconfiguratie, eenvoudiger routing en ingebouwde beveiliging.

Adresnotatie

Een IPv6-adres is 128 bits en ziet er zo uit: {{{2001:0db8:85a3:0000:0000:8a2e:0370:7334}}}

Regels

  • Leidt nullen in een blok mag je weglaten: 2001:db8:85a3:0:0:8a2e:370:7334
  • Eén keer mag je :: gebruiken voor aaneengesloten nullen: 2001:db8:85a3::8a2e:370:7334

Soorten IPv6-adressen

  • Unicast → 1-op-1 communicatie (meest gebruikt).
  • Multicast → 1 naar een groep.
  • Anycast → 1 naar de dichtstbijzijnde van meerdere servers.

Belangrijke ranges:

  • 1 → loopback (zoals 127.0.0.1 in IPv4).
  • fe80::/10 → link-local (altijd aanwezig op elke interface).
  • 2000::/3 → globale unicast (vergelijkbaar met publieke IPv4).

Basisconcepten

  • Dual stack: systemen draaien vaak tegelijk IPv4 én IPv6.
  • Stateless Address Autoconfiguration (SLAAC): toestellen kunnen zelf een IPv6-adres genereren.
  • NAT is meestal niet nodig: elk toestel kan een uniek adres krijgen.

Praktijk

interessante onderwerpen

  • Stap 5: Praktische tools
  • Pingen (ping6, ping -6).
  • Traceroute met IPv6.
  • Wireshark: IPv6-pakketten analyseren.
  • Oefening: ping naar ipv6.google.com en bekijk het resultaat.